BLACKTALLOW LIGHTHOUSE 22713

Blacktallow Lighthouse 22713

Sculpted by Jason Wiebe

Warehouse Find! Made in Bones Black material, very limited quantities available. Some of these items will not be stocked again in Bones Black!

Reaper miniaturen worden onbeschilderd geleverd.

MAGAZIJNVONDST - EXTREEM BEPERKTE HOEVEELHEID De Blacktallow Lighthouse is ontworpen door de geweldige strip- en game-artiest Max Dunbar en gebeeldhouwd door Jason Wiebe. De Blacktallow Lighthouse bestaat uit verschillende eenvoudig te monteren onderdelen. Inclusief: Vuurtoren (koepel, vlam, toren, sokkel, rotsen), de Slaughterwalrus en de vuurtorenwachter Mirch. Op stille, maanloze nachten delen luie zeelieden verhalen bij het licht van lantaarns om de kou te verdrijven. Een grimmig verhaal gaat over een kleine vuurtoren die plotseling opduikt uit een dichte wolk ranzige walvisolierook. De vuurtoren en het eiland zijn alles wat er in een straal van honderd mijl te vinden is. De gammele constructie staat bovenop een wirwar van gebroken, slijmerige, zwarte rotsen. De ondiepten liggen bezaaid met drijfhout en af en toe drijft er een lijk met het gezicht naar beneden in het zout water, slachtoffers van de beheerder die zijn tol eist. De beheerder is een skeletachtig lijk genaamd Mirch. Hij draagt een spookachtige koperen lantaarn in de ene hand en een vlijmscherp bootanker in de andere. Een al te slimme en oplettende meeuw genaamd Krabval zit op de schouder van zijn meester en fluistert in zijn oor. In zijn versleten oliejas wandelt Mirch over de steigers en houdt de vlam brandend. Er wordt gezegd dat Mirch een fabelachtige schat bewaakt die ergens op het terrein verborgen ligt, maar niemand heeft ooit een voet in de vuurtoren gezet. Weinigen hebben ooit de rotsen betreden, want een zwerm vleesetende meeuwen kan een man tot een skelet reduceren lang voordat ze aanmeren. Zelfs als iemand erin zou slagen de zwerm te omzeilen, zou hij het moeten opnemen tegen de kudde enorme slachtwalrussen met hun 40 centimeter lange slagtanden. De beesten willen hun meester niet gestoord hebben. Slimme bemanningen laten brandbare materialen (hout, olie of kerosine) achter in roeiboten en mijden vervolgens deze spookachtige wateren. Wie de overtocht waagt zonder dit te doen, riskeert bemanningsleden te verliezen aan de goed gerichte haken van de vuurtorenwachter. Brandstof is brandstof, en het vuur moet branden, of het nu uit de buik van een walvis komt of uit het gesmolten vet van een man. Eén gerucht doet al decennia de ronde... Een van de vrouwen van de Groene Griffioen bezit een zeldzame schat: een magisch schip in een fles. Binnenin de fles bevindt het schip zich in een hevige storm van striemende wind en stortregen, en het lijkt erop dat het geteisterde vaartuig elk moment kan zinken. Nog mysterieuzer is dat er af en toe een verschijning van een vrouw over het dek loopt, met een spookachtige lantaarn in de hand. Men gelooft dat het schip en de vuurtorenwachter op de een of andere manier met elkaar verbonden zijn, maar er is maar één manier om daar achter te komen.